Welkom op de site van research in law   Click to listen highlighted text! Welkom op de site van research in law

Preambule

Vertrouwen in rechters gestegen

SK-C-586Het vertrouwen in rechters steeg van 68,8% in 2012 naar 72,9% in 2017. Volgens het CBS is het stijgende vertrouwen  toe te rekenen aan de verbeterde economische situatie in Nederland.

Oorzaak is een verbeterde economie. Duidelijk,  heeft het iets te maken met de kwaliteit van de rechters?

Nee er gaan minder mensen naar de rechtbanken en minder hebben slechte gevoelens. Trouwens een cijfer 6.8 naar 7.3 is natuurlijk slechts maar een halve punt.

Een kwaliteit is nog steeds zaken snel en goed af te handelen en dat wordt alleen maar slechter.  Geen rechter heb ik nog gezien die daarin de krant haalde om dit enorme probleem op te lossen. Wat te denken over het mislukken van het KEI project, 2500 mensen bij de rechtspraak kon naar huis en nu hebben we 3000 mensen te kort. Automatiseren kunnen we wel overlaten aan de rechtspraak.

Niemand bij de rechtspraak verdient er minder door. Het gaat goed.

Terwijl juist de aanbrengers van dagvaarding de deurwaarders zeer weinig om handen hebben. GGN een voorbeeld staat op de rand van instorten.

Dan het verhaal van onze  voorzitter van de rechtspraak Frits Bakker die stelt dat het griffierecht veel te hoog is.

Geen rechtspraak

SK-A-1133Onwerkbaar, lang wachten voor er een vonnis wordt afgegeven welke rechtbank het ook is. Na een comparitie van partijen is het soms een halfjaar wachten voor er een beschikking of een vonnis wordt afgegeven. Dat is een onwerkbare situatie zoveel voor de medewerkers als de procederende partijen. Het is dan ook onverkoopbaar, er zijn geen alternatieven anders ga je nooit meer naar die winkel terug. Terwijl de kwaliteit uitstekend is, maar de wachttijden daar gaat het mis en dat is niet op telossen door te automatiseren.

We willen dat wel denken, dan is het probleem opgelost. De overheid en automatiseren dat gaat niet samen, dat moeten we aan andere overlaten.

De enige oplossing is om de huidige problemen op te lossen is mensen aannemen.

De Rechtspraak dat is voor Nederlandse begrippen een groot bedrijf, waar de kwaliteit hoog in het vaandel staat. Welk bedrijf heeft dat niet. Maar is die kwaliteit nu wel zo hoog.  Mijn mening? Nee die kwaliteit is voor een bedrijf ver benende peil. Vier jaar geleden nog ruim 9000 personen in loondienst en in 2017 nog slechts 7500 werknemers. Een succes vol bedrijf meet je nog steeds in groei van werknemers, omzet en winst. Dat is niet anders dat is altijd zo geweest en zal zo blijven, wat er ook geautomatiseerd  wordt. De rechtspraak waar je juist mensen nodig hebt, wat zo bepalend is voor dit soort ondernemingen. Nu werd er gedacht we gaan het met digitaal procederen oplossen, er is niets van terechtgekomen. Dan heeft er iemand KEI bedacht, pilot sessies, nooit meer iets van gehoord. We hebben er hoge verwachtingen van wordt gezegd.

DAT IS ONMOGELIJK.

Er zijn te weinig mensen (tekort van ruim 2000) en die moeten opleiding hebben. Dat gaat ten kosten van de huidige werk.

Conclusie? Nog langere wachttijden voor een zaak is afgehandeld. Meestal staat daar de eenvoudige zin dat de rechter wil beproeven of nadere inlichtingen wil. Waarover?

Die advocaten maken er een potje van maar de rechter die is ook wat te verwijten. Opmerkingen. Advocaten zijn over het algemeen goed in declareren, zonder zich eerst te verdiepen in de problematiek van de cliënt, "dat komt nog wel een keer" is de ervaring die het gewone volk ondervind. Helaas is dit uit onderzoek vastgesteld. Voor rechtenstudie wordt gekozen als een andere studie tot mislukken is gedoemd. Terwijl juist die personen die een rechtenstudie kiezen straks in de maatschappij grote verantwoordelijkheden dragen.

Voor het aangaan van een rechtenstudie dient buiten de juiste vooropleiding een beoordeling en een zware toetsing op geschiktheid te moeten worden afgenomen. Hiermee wordt voorkomen dat er nog meer koekenbakkers gaan rondlopen. Waarmee het aantal rechtsongelukken worden beperkt een analogie met verkeersongelukken.

De advocatuur in Nederland heeft een slechte naam, en het probleem is dat rechters in het verleden zelf advocaat zijn geweest. Die kennen het klappen van de zweep hoe je moet declareren en die rechter zal niet gauw zijn eigen volk in het ongelijk stellen. Zoals de eigen verzonnen "De Facto Standaard" de 3 minuutje regelingen. Dat kan aardig oplopen.

Een rechter mag nooit advocaat zijn geweest, het is kiezen of delen. Waarschijnlijk zijn dan de belangrijkste problemen bij de rechtspraak opgelost.

En dat lijdelijke van de rechter moeten we ook maar eens een streep doorheen halen, een blinde ziet dat iemand zit te liegen met zijn advocaat en de rechter leunt wat achter over. En hoort het aan en neemt het waar.

 
 

Kritisch over de advocatuur

LadyInterview citaat Mr. van  5 september 2017

Ruth de Bock, advocaat-generaal bij de Hoge Raad.

De civiele rechtspraak is te veel in zichzelf gekeerd en te weinig gericht op oplossingen. Dat is niet alleen te wijten aan het systeemdenken binnen de Rechtspraak, maar ook aan advocaten die in een civiel geschil soms weigeren alle kaarten op tafel te leggen. Aldus Ruth de Bock, advocaat-generaal bij de Hoge Raad en bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, in een interview in het nieuwe nummer van Mr.

Effectieve vormen van rechtspraak moeten niet buiten, maar binnen de rechterlijke organisatie worden gevonden, stelt Ruth de Bock, die in juni haar oratie als bijzonder hoogleraar Bijzondere aspecten van het privaatrecht aan de Universiteit van Amsterdam hield.

KAARTEN OP TAFEL

De Bock is kritisch over de rol die de advocatuur speelt bij het vinden van oplossingen voor concrete problemen. “Het is niet leuk om te zeggen, maar de advocaat speelt heel vaak een rol als het gaat om de escalatie van een conflict of het afdrijven van de kern van een probleem. Mensen zeggen soms dat zij hun eigen probleem niet meer herkennen in de beslissing die de rechter neemt. Dan kun je zeggen dat het de schuld is van de rechter of van het juridische systeem, maar als we nou eerlijk zijn, is het daarnaast ook te wijten aan de advocaat die er van alles bij haalt, waardoor het conflict steeds meer uitdijt. Maar natuurlijk zijn er ook zaken waar de rechter dolblij is met een goede advocaat, die het probleem analyseert en uitlegt hoe de zaak juridisch in elkaar zit. Als het goed is, kan de rechter voortbouwen op het werk van de advocaat.”

ONDERGEWAARDEERD

De Bock stelde in haar oratie verschillende oplossingen voor om de civiele rechtspraak beter te laten aansluiten op de behoeften van burgers. Procedures moeten veel eenvoudiger worden, partijen zouden veel vaker zonder een advocaat naar de rechter moeten kunnen stappen en in specialistische geschillen zouden deskundigen in rechterlijke colleges moeten kunnen worden benoemd, bijvoorbeeld bij bouwgeschillen. Veelvoorkomende zaken als incasso- of bewindvoeringszaken zouden anders gestroomlijnd moeten worden, net als de tienduizenden claims over woekerpolissen of schadevergoedingen na vluchtvertragingen.

SCHOOLFOTO

“Mensen gaan tegenwoordig meer dan voorheen op hun strepen staan en hebben de rechterlijke interventie nodig voor alledaagse dingen, of het nu gaat om een schoolfoto of om een vakantie die in het water is gevallen”,  zegt De Bock. “Ze voelen zich onheus bejegend en tekortgedaan en hebben behoefte aan een oordeel of dat terecht is. Bij een mediator horen ze dat niet, want daar gaat het over het onderhandelen over belangen en niet over een oordeel over wat er is gebeurd. Ik vind dat de rechter ook, of juist in dit soort relatief eenvoudige zaken snel een oordeel moet kunnen geven zonder ingewikkelde procedures.”

ONDERGEWAARDEERD

Hoe reageren rechters op De Bocks pleidooi hen te belasten in plaats van te ontlasten?  “Eigenlijk heel goed. Ze vinden het fijn dat er een positief geluid over de rechtspraak wordt gehoord. Ik denk dat veel rechters zich de laatste jaren wat ondergewaardeerd hebben gevoeld, door de Raad voor de rechtspraak, door de politiek, door hun gerechtsbestuurders. Hun zelfvertrouwen is daardoor aangetast.”

ZUINIGJES

Maar rechters willen heel graag gewoon goed hun werk doen, zegt De Bock. “Mijn pleidooi sluit daar op aan. Advocaten reageren soms wat zuinigjes. Zij verdienen natuurlijk aan al die alternatieve vormen van rechtspraak, voor hen is geschillenbeslechting een markt. Maar rechtspraak is geen markt. Rechtspraak is een public good en de overheid moet de toegankelijkheid daarvan voor burgers en ondernemingen waarborgen. Als mensen behoefte hebben aan een rechterlijke beslissing, moeten zij die kunnen krijgen. De rol van de civiele rechter als waarheidsvinder, als publieke onderzoeker van de feiten, wordt daarbij steeds belangrijker.”

KIEZEN

De Bock zou graag zien dat de rechtspraak niet langer een post op de begroting van het ministerie zou zijn. “De Rechtspraak zou een eigen begroting moeten hebben, net zoals de Nationale Ombudsman en de Algemene Rekenkamer. Dan zou de Rechtspraak niet meer elk jaar hoeven onderhandelen met het ministerie en zou zij haar organisatie zelf ter hand kunnen nemen. Doordat de Rechtspraak onderdeel is van de V&J-begroting, is zij afhankelijk van beleidskeuzes die worden gemaakt. Als er een minister zit die vindt dat het wel wat minder kan met die rechters, moet de Raad voor de rechtspraak de financiering bevechten. Daarbij komt dat de Rechtspraak, ook door de output-financiering, erg in haar eigen systeemdenken vast zit. (…) De Rechtspraak zou een Hoog College van Staat moeten worden, vind ik. Om zelf over het geld te gaan en zelfstandig te kunnen bepalen welke fundamentele innovaties nodig zijn.”

De Bock zegt dat de Raad voor de rechtspraak de afgelopen jaren te veel is losgezongen van de werkvloer. “Hij doet op dit moment erg zijn best om de kloof te overbruggen en het gaat ook wat beter, maar het zou volgens mij goed zijn om althans een deel van het bestuur van de Raad te laten kiezen door de rechters zelf. Dat zou het vertrouwen van de rechters in hun eigen organisatie aanzienlijk kunnen verbeteren.”

RP-P-1989-22Een conflict? Het gaat altijd om geld in bijna elk deel van ons recht.

Een conflict bij een scheiding,  "we gaan als vrienden uit elkaar", arbeidsconflicten, gaat niet meer om de arbeid of de functie maar om de afkoopsom, erfrecht dat gaat niet om de tranen.

Gelukkig worden de kwesties zonder rechter opgelost, maar soms kan het niet anders.

Weet wat u begint, want de gang naar de rechter is geen pretje. Lange wachttijden en het is niet goedkoop en er is altijd een partij die zich bekocht voelt, of wat voorkomt beide partijen.

Si vis pacem, para bellum.

Als ge vrede wilt, tref dan voorbereidingen voor oorlog.

(Publius Flavius Vegetius Renatus)

In procedures zal dat niet anders zijn.

procederen is duur

LadyProbeer altijd een conflict situatie te voorkomen.  Procederen is duur aan vaste lasten bent u al gauw € 300 kwijt, het griffierecht en de deurwaarder. Dan moet er nog een dagvaarding worden geschreven voor een simpele vordering zal dat een twee uur zijn weer een minimaal € 350,- Totaal en dan is er nog steeds geen winst minimaal € 650,-.Dan mag de weder partij ook nog wat zeggen.

Tot slot

Wie geen recht heeft gaat het halen. Wie niet mag moet toch bestaan. Dat is niet nieuw zo gaat het al eeuwen. Waar geen grenzen of regels bestaan. 

Er zijn wetten maar mensen zijn mensen die doen wat ze altijd al hebben gedaan.

De Dijk Zwerver

 

los het op

Screen Shot 2017-02-16 at 11.36.55Een procedure is eigenlijk het meest afschuwelijk wat er bestaat. Er is spanning, je weet niet hoe het af gaat lopen,  je hebt geen enkele invloed op de situatie. Dat geeft onrust en frustratie en het kan heel lang duren voor dat er een beslissing komt. Heeft de rechter eindelijk zijn vonnis aangekondigd dan komt er weer een brief letterlijk vertaald "Geen tijd" weer een maand wachten.

In veel gevallen is het onmogelijk om een procedure uit de weg te gaan. Maar overweeg de kosten en de vordering. Al  heeft u gelijk, het probleem is dat de wederpartij het zelfde denk. Maar in het recht gaat het niet om het gelijk maar om de feiten en zeker niet om de emoties. 

overleg

SK-C-440Overweeg goed u kansen, doe dat rationeel zonder emoties en dat valt niet mee. En heeft u de beslissing genomen dat is de vraag welk kantoor neemt u. Ze zijn allemaal perfect als je de inhoud van de website mag geloven. Ik heb eens gezien "altijd eerlijk zijn naar je cliënten". Zijn ze dan niet eerlijk als het niet over cliënten gaat? Liegen mag niet dat staat in de gedragsregels voor advocaten en juristen. Liegen tegen de wederpartij mag zeker niet. Controleer zeker de declaraties, meestal schikt u zich een ongeluk en dat de rekening de vordering overtreft.

Maar als u nu wordt gedagvaard, wat dan?  Wat moet u nu doen

Click to listen highlighted text!